ภาพสะท้อนในดวงตาของงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
posted on 07 Apr 2009 16:16 by peepprงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติพึ่งจบไป หลายคนอาจได้หนังสือติดไม้ติดมือมาไม่มากก็น้อย ใครไปงานหนังสือก็ต้องเห็นว่าคนเยอะขึ้นทุกๆปี ยิ่งถ้าคุณไปวันเสาร์อาทิตย์ด้วยแล้ว จะได้พบเห็นปรากฎการณ์ฝูงชนแห่กันเข้ามาแต่คนออกนั้นนับจำนวนได้ คนเดินงานหนังสือจึงเตรียมใจได้เลยว่าต้องเดินแบบค่อยเป็นค่อยไป บางทีเดินแถวเดียวเท่านั้น ระยะทางประมาณ50 ก้าว แต่เวลาที่ใช้เกือบสิบนาที ทั้งที่ถ้าเดินปกติอาจใช้แค่สามสิบวินาทีเท่านั้น
แล้วคำพูดที่ว่าเด็กไทยอ่านหนังสือนับ บรรทัดได้นี่เราจะเชื่อถือได้แค่ไหน ใครเป็นคนพูดแล้วไปทำวิจัยกันออกมาตั้งแต่สมัยไหน ถ้านับหนังสือเรียนที่เด็กจะต้องอ่านแล้ว ผมก็เห็นว่าปีหนึ่งๆเด็กไทยอ่านหนังสือกันปีละเกือบยี่สิบเล่มเป็นอย่างต่ำ ประเด็นของเด็กไทยในตอนนี้คงไม่ได้อยู่ที่ว่าเด็กไทยอ่านหนังสือกี่บรรทัด เพราะคำว่ากี่บรรทัดนี่มันเหมือนคำเปรียบเปรยที่ไร้ที่มาที่ไป เราควรจะหันมาสนใจว่าเด็กไทยตอนนี้กำลังบริโภคอะไรเข้าไปในหัวสมองของเขาและเธอต่างหาก
ใครเดินงานหนังสือมามากก็จะเห็นว่าหนังสือนั้นมันมีกระแสของมันอยู่อย่างในปีนี้ ก็จะเห็นหนังสือธรรมะอ่านง่ายๆออกมาวางขายกันทั่วไป หรือหนังสืออย่าง แสกนกรรม ซึ่งเป็นหนังสือกระแสคนซื้อไปกี่คนที่จะอ่านจบแล้วพออ่านจบแล้ว จะได้อะไรหรือไม่ เป็นปัญหาที่เราควรคิดก่อนซื้อหนังสือ หรือกระทั่งควรคิดก่อนการจัดพิมพ์เสียด้วยซ้ำ
สำนักพิมพ์อีกสำนักพิมพ์หนึ่งที่ขายดีอย่างกับแจกฟรีคือสำนักพิมพ์แจ่มใส ในปีนี้เราจะเห็นสำนักพิมพ์นี้ได้ย้ายออกไปอยู่ด้านนอก แพรนนารี่ฮอล์ ซึ่งลดความคับคั่งของผู้คนภายในได้อย่างมาก แถวที่ต่อกันรอซื้อนิยายรักมันสะท้อนภาพอะไรบางอย่าง ว่าเด็กไทยอ่านแบบนี้อ่านงานประเภทนี้ ซึ่งมันตอบสนองความเป็นวรรณกรรมแค่ไหน ลองไปซื้อนิยายของแจ่มใสมาสักเล่มแล้วลองวิจารณ์ด้วยตัวเอง
เด็กไทยไม่อ่านหนังสือจริงหรือจากสายตาคนที่ไปเดินงานคงตอบได้เลยว่าไม่จริง เด็กไทยอ่านหนังสือแต่หนังสือที่เด็กไทยอ่านคือหนังสือประเภทไหน และถ้าเกิดเด็กไทยยังอ่านหนังสืออย่างนี้ต่อไปในสมองของเด็กไทยจะมีอะไรเพื่อไปพัฒนาชาติบ้านเมืองในอนาคต มีคำกล่าวว่าเด็กวันนี้คือผู้ใหญ่ในวันหน้า คำถามคือเด็กไทยวันนี้กำลังอ่านอะไรอยู่
edit @ 7 Apr 2009 16:18:24 by ที่ใดมีธรรมที่นั่นมีชัย
